مرثیه ای بر یک رویا

1) قطعه ای از یه دوست، دست به دست به من رسید، باارزش تر از هر هدیه ممکن. قطعه ای پیانو که با آکاردئون همراهی میشد. نوای دلکش و ترکیبی از غم و شادی. درست مثل دستگاه ماهور. درست مثل با در اشک شوق یا در اوج ناراحتی خندیدن.2) زمان همچون می جاری و ما ماهیان مست مست غرق در دریای متلاطم سرنوشت. مست از باده زیستن و تشنه ابدیت . من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم! 3) همین که زمینه ای برای به تکاپو انداختن استعداد باشه باید خداروشکر کنم ولی حسم اینه 4 ساله در جا می زنم شاید به خاطر اینکه آینده معلوم نیست ولی باید نترسید و پیش رفت. 4) کدومشون پایان می پذیره؟ کهکشان ها، هنر، تخیل آدمی، زمینه ...

هوای تازه تر می خوام عاشق اون بنفشه هام بنفشه های شهرمون خسته از این اسارتم دنبال اون ستاره هام ستاره های مهربون برچسبها: مهتاب, نرگس شیراز, هوای تازه, انوشیروان روحانی...