نادان دوست!

1) نمی دونم چه شخصی تا الان ادعا کرده که علوم نوین بخصوص علوم پزشکی مصون از اشتباه و خطا است. تا الان همچین اظهار نظری ندیدم. ماهیت علم بشر مبتنی بر آزمون و خطا و به روز شدن همیشگیه. البته ورای خطاهای همیشگی نقاط قوت زیادی هم وجود داره که باعث افزایش سطح سلامتی شده بخصوص در وادی بهداشت. وادی که خیلی از افراد با کمترین درآمد در اون کار می کنن و روشنی می بخشن. به تازگی انگار افرادی این وادی رو جای خوبی برای کسب درآمد و ترکتازی دیدن و با استفاده از جهل و همچنین سایت های مجازی به کسب درآمد می پردازن. باید خطاب به افرادی مثل تبریزیان گفت: فلانی این پولها خوردن نداره بخصوص پولی که از راه آتش زدن تبلیغاتی اصول طب داخلی هاریسون و یا زیر سوال بردن واکسیناسیون و ایمن سازی و روش های مصرف ایمن بیاد. سالها افرادی زحمت می کشن و این زحمت در قالب اختراعی و یا درس نامه ثبت میشه. شرط انصاف نیست با هیاهو و بی سوادی محض این موارد زیر سوال بره. نمونه هاشو زیاد داشتم مثل افرادی که به راحتی تب مالت گرفتن اونهم بخاطر اینکه اصرار زیادی بر خام خواری شیر محلی میشد و.... اگه در مورد بیماری های اساسی تر و یا بیماری در افراد حساس تر این امر رخ بده باید چیکار کرد؟ این مثال مشتی بود از خروار اوضاع داغون ما و اینکه تریبون دست افرادیه که کوچکترین منطق و دانشی نیستند و ذره ای دلسوزی نسبت به ایران زمین و مردمانش ندارن.

2) برف و باران چه زیباست. اون منظره زیبای کوه های پشت سراب کرمانشاه که آکنده از کوه بود. برای گذر عمر چه نعمت هایی رو دستی دستی حراج کردیم. چه مناظری و چه رویاهایی.

3) دیدن 2 هزار باره مختارنامه و لاست جالب بود هرچند خیلی سریال ها بر مدار آب بستن بر محتوا و یا پیچوندن حرف های زده شده است. ویچر یا همون ساحر هم چنگی به دل نزد ولی مندولورین انصافا جالب بود و سریالی مختص دوستداران دنیای جنگ ستارگان ( جنگ های ستاره ای ) بود. از دیدن بیبی یودا و دین جارین لذت وافری بردم. لذتی از دقت به جزئیات که حتی در شکلی ساده و کمتر پیچیده هم جذابه.

4) ریتم روزمرگی زیاد شده و این نغمه های تنهایی زیادی طول کشیده. باید تمومش کنم و بچسبم به بانوی آبی! پس پیش به سوی قسمت ششم!