مرثیه ای بر یک رویا

اینجا باید آخرین امید را نرم نرمک جستجو کرد

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

بوی جوی مولیان آید همی

بوی جوی مولیان آید همی

یاد یار مهربان آید همی

ریگ آموی و درشتی های او

زیر پا چو پرنیان آید همی

ای بخارا شاد باش و دیر زی

ای بخارا شاد باش و دیر زی

میر زی چو میهمان آید همی

بوی جوی موليان آيد همی ياد يار مهربان آيد همی

ريگ آموی و درشتی های او، زير پايم پرنيان آيد همی

آب جيحون از نشاط روی دوست

خِنگ ما را، تا ميان آيد همی، آيد همی

آب جيحون از نشاط روی دوست

خِنگ ما را، تا ميان آيد همی، آيد همی

ای بخارا، ای بخارا، شادباش و دير زی

ای بخارا، ای بخارا، شادباش و دير زی، مير زی تو، شادمان آيد همی

مير زی تو، شادمان آيد همی

مير ماه است و بخارا آسمان، ماه سوی آسمان آيد همی

مير سرو است و بخارا بوستان، سرو سوی بوستان آيد همی

سینه مالامال درد است، ای دریغا مرهمی

سینه مالامال درد است، ای دریغا مرهمی

دل ز تنهایی به جان آمد، خدا را همدمی

خیز تا خاطر به آن ترک سمرقندی دهیم

خیز تا خاطر به آن ترک سمرقندی دهیم

کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی