اندراحوالات شاه بی تاج و تخت نومه نور 19: دیباچه خیال

1) باید دید کی این ترس های موهوم، این وحشت از آینده تموم میشه. اما پس زندگی حقیقتی نهفته است که به جز چند ارزش و مفهوم متعالی چیزی پشت این پرده وجود نداره که دلبسته اش بود. که 24 ساعته حرصشو خورد. به قول منچیوس وقتی هدف بخشش و روشنیه ، پیروزی یا شکست در این ورطه مفهومی نداره چون به جز تفکر و تامل عملا کل زندگانی جز نمایشی سایه وار نیست.

2) از تفکر و کشیدن نقشه تا پیاده کردن و عمل چندین سال نوری فاصله است. هرچند فرایند پایش و اصلاح درون به خودی خود باارزشه ولی موقع کارا میشه که بشه اونو به یه روال روزانه تبدیل کرد. اما نمیدونم چه سرشتی این بشر داره که وقتی در مورد چیزی بد توجیه بشه، اصلاح اون رویه اشتباه سخته. در مورد منم همین مسئله وجود داره به خصوص این سندرم آخر هفته که بیش از ده ساله که قصد اصلاحشو دارم ولی نمیشه. آخر هفته هارو دوس دارم به تکمیل کارایی که تمرکز زیادی روشون دارم اختصاص بدم ولی خب نمیشه نه میشه اون کارهارو بکنم و نه در کنارش استراحت و تفریح. برزخ بدیه و بدتر اینه این بدتر گاه و بیگاه چه مقدار از انرژی و زمان رو می گیره. هرچند شاید این اشتباه من باشه و آخر هفته زمان استراحت و استراحت دادن به ذهنه تا بشه 5 روز شش دانگ و قبراق به دغدغه ها و فعالیت های مورد نظر رسید ولی باز دریغ!

3) زمان بزرگترین دامیه که آروم آروم با اینکه متوجهیم داریم به سمت میریم و اسیر میشیم. این مغناطیس عظیم چه شعله هایی رو که در خودش خاموش نمی کنه و شاید چاره غلبه بر اون غرق شدن در گذسته است.

4) بر می گردم، با چشمانم که تنها یادگار کودکی من اند. آیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟

5) انسان به هر سویی که برند پشت چشم های اون انسان حقیقتی نهفته است که میتونه گویای خواست ها و ایده آل های اون فرد باشه. پاها میتونن به منجلاب و وادی فراموشی برن ولی چشم ها هنوز امیدوارند و آبستن خیال!

6) پیر شدن بد دردیه ولی چیزی که این التهاب رو خاموش می کنه حقیقت مرگه. به پایان رسیدن گاهی اینقدر زیباست که فراموش می کنی سختی دقایقو. جبر محیط و زمان و چیزهایی که ناراحتت می کنه .ولی وقتی این امر رو پذیرا باشی لحظه لحظه خوشی های کوچک زندگی مثل پروانه جلوی چشمات جلوه گر میشن و..

7)انگار که قرن ها زندگی کردم. گاهی خاطراتی رو به یاد میارم که انگار مربوط به هزاران سال پیشه. تکامل تدریجی و انبوه و انبان خاطرات زندگی رو جادویی و ورای واقعیت جاری نشون میده.