چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازممنم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازمای فتنه بکش یا بنوازمبی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترمکن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرمچه کنم عشقی غیر

مردمان کرمانشاه یه روز خاص در هفته دارن به نام هفت شنبه ( هفت شمه).روزی که در اون به کارهای عقب مونده یا لذت های عمیق زندگی می رسندزندگی رو نظم داده و برنامه ریزی می کنندو خستگی و کسالت را از خودشون

نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاریعهد و پیمان و وفاداری و دلبندی و یاریزخم شمشیر اجل به که سر نیش فراقتکشتن اولیتر از آن کهم به جراحت بگذاریتن آسوده چه داند که دل خسته چه باشدمن گرفتار کمندم ت

1) چند دقیقه با شور و حرارت نوشتیم و یهویی با فلان ارور همه بر باد رفت چون عنوان رو تقییر داده بودم. ظنز خنده داریه چیزی رو با التهاب دوس داری بنویسی و چند دقیقه بعد دیگه اون ترکیب نوشتاری رو فراموش م

به تو ای دوست سلام دل صافت نفس سرد مرا آتش زد،کام تو نوش و دلت، گلگون باد به تو از خویش بگویم که مرا بشناسی: روزگاریست که هم صحبت من تنهائی است، یار دیرینه ی من درد و غم رسوائی است، عقل و هوشم همه م

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیارببر اندوه دل و مژده دلدار بیارنکتهای روح فزا از دهن دوست بگونامهای خوش خبر از عالم اسرار بیارتا معطر کنم از لطف نسیم تو مشامشمهای از نفحات نفس یار بیاربه وفای تو که

میرود راه پیوسته تا آن سواز دری كو شد رهش آغازمیرود او تا كجا تا كومن روان با او كنم آوازمیروم من همره و همپوتا به دیدار كلان راهیره همه این، مقصد اما كو

عصر بود و راه می رفتیم ،در حیاط کوچکِ پاییز ، در زندان .چند تن زندانی ِباهم ، ولی تنها .آن چنان با گفت وگو سرگرم ؛این چنین با شاتقی خندان

سندور مشکش را در آورده و به دهان خود نزدیک کردبوی آتش و دود و باران و سبزه و علف باران خورده گیجش کرده بودمست مستانگار که دیگر به می نیازی نداشتدستی به صورتش کشید و چشمانی که دیگر وجود نداشتبغضی در گ

سقف آسمان شیشه ای استگویی رو روی آبگینه گام بر می دارماز فراز ابرهادر سور ستارگان

1) هر نفسی که فرو می رود ممدّ حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب. همینکه زنده ام و روزگار می گذرونم جای شکر داره. چه بسیار افراد خوب تر از من ک

دل اگر دير زماني است جدا مانده از اين روح بلندريسمان است كه از دست كوته بودهجان اگر خالى از اين عشق از اين پر باريستكاسه مهر تو از كنج لبم كم بوده بهتر آن نيست تو بردارى از آن دورقدمدست بندازى و از د

مردمان کرمانشاه یه روز خاص در هفته دارن به نام هفت شنبه ( هفت شمه).روزی که در اون به کارهای عقب مونده یا لذت های عمیق زندگی می رسندزندگی رو نظم داده و برنامه ریزی می کنندو خستگی و کسالت را از خودشون

از زمزمه دلتنگیم ، از همهمه بی زاریمنه طاقت خاموشی ، نه تاب سخن داریمآوار پریشانی ست ، رو سوی چه بگریزیم ؟هنگامه ی حیرانی ست ، خود را به که بسپاریم ؟تشویش هزار « آیا » وسواس هزار « اما »کوریم و نمی ب

ساقیا برخیز و می در جام کنوز شراب عشق دل را رام کناتش بی عشقی اندر چرخ زنخاک تیره بر سر ایام کن.

ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ،ﺑﺎ ﺗﺮﺍﻧﻪ،ﺑﺎ ﮔﻬﺮ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ .ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺩﺭ ﮔﺬﺭﻫﺎ،ﺭﻭﺩﻫﺎ ﺭﺍﻩ ﺍﻭﻓﺘﺎﺩﻩ .ﺷﺎﺩ ﻭ ﺧﺮﻡﯾﮏ ﺩﻭ ﺳﻪ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﭘﺮ ﮔﻮ،ﺑﺎﺯ ﻫﺮ ﺩﻡﻣﯽ ﭘﺮﻧﺪ، ﺍﯾﻦ ﺳﻮ ﻭ ﺁﻥ ﺳﻮﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﻭ ﺩﺭﻣﺸﺖ ﻭ

FrodoI can see the ShireThe Brandywine River Bag End Gandalf's fireworksthe lights the party tree Sam Rosie Cotton dancingShe had ribbons in her hair If ever I was to marry someoneit would have been

هنگام می و فصل گل و گشت چمن شددر بار بهاری تهی از زاغ و زغن شداز ابر کرم، خطه ری رشک ختن شددلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شدچه کجرفتاری ای چرخچه بدکرداری ای چرخسر کین داری ای چرخنه دین داری،نه آئین نه

آفتاب سر کوه نور افشونه ، سماور جوشهu200eیارم تنگ طلا دوش گرفته ، غمزه می فروشهu200eعحب صاحب جمال دلبر ما دختر قوچانیu200eمثال برگ گل بو میپاشه او دختر قوچانیu200eیه دونه انار ، دو دونه انار ، سیصد دونه مرواریدu200eمی ش

راه رویام و چه زود دزدیدمن یلدام، شب ِ دور از خورشیدباز پاییز شد و باد چرخید وهوس چو گیاهی مرموز روییداو رویید و درخت از این همه دردچو نگاهم خشکیدتا دیروز قدمی بردارمن رو باز به شروعش بگذارتو زیبایی